เพราะ เราไม่ต้องไปพึ่งพาสิ่งใด ๆ ภายนอก
ต้องเป็นสุขได้ด้วยตัวของเราเอง

แม้อยู่เพียงลําพังที่ไหนก็แล้วแต่
พอหลับตาปุ๊บ ก็หาความสุขได้
หลับตา ลืมตา นั่ง นอน ยืน เดิน
หาความสุขจากภายในได้

ความสุขที่ไม่มีขอบเขตจํากัด
หาได้อย่างง่าย ๆ
อย่างนี้ถึงจะเรียกว่า
ชีวิตที่ “สัมบูรณ์”

๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓

The post ชีวิตที่สัมบูรณ์ first appeared on วัดพระธรรมกาย.

เพราะฉะนั้น เวลาที่เหลืออยู่ มีไม่มากเลยอย่าคิดว่า เรามีเวลาเหลือเฟือเราจะนั่งธรรมะเมื่อไรก็ได้เพราะเราได้ทราบสูตรสําเร็จในการเข้าถึงธรรมกายแล้วว่า

          ให้หยุด ให้นิ่ง ให้เฉยอย่างสบาย ๆ เราจะทําเมื่อไรก็ได้คิดอย่างนี้เรียกว่า ยังประมาทอยู่ !เราจะต้องคิดว่า เราจะตายวินาทีนี้ก่อนตาย…เราจะเอาอะไรเป็นสรณะ เป็นที่พึ่งที่ระลึกหรือยึดเอาไปในภพเบื้องหน้า คิดอย่างนี้แล้วเราจะได้ไม่ประมาทผู้ที่เข้าถึงพระธรรมกายไม่ได้ มีเพียงประการเดียว คือ ผู้ที่ไม่ทําเท่านั้นไม่เกี่ยวกับว่า บุญมากหรือบุญน้อยมันขึ้นอยู่กับว่า จะทํา หรือไม่ทําอยากได้ หรือไม่อยากได้ เท่านั้นเอง

๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๖

The post อย่าประมาทในชีวิต first appeared on วัดพระธรรมกาย.

ยกตัวอย่าง คนเหมือนกัน คนหนึ่งไม่โกรธ ใจดี มีเมตตา ย่อมเป็นที่อยากเข้าใกล้ของคนทั่วไป

และถ้าใจรักษาคุณธรรมนี้ไว้มาก ๆ อาจทําให้น่ากราบไหว้ เป็นที่เคารพบูชา เพียงไม่โกรธอย่างเดียวยังได้คุณวิเศษถึงเพียงนี้ ถ้าไม่โลภด้วยจะยิ่งดีมากกว่านี้หลายเท่า

สมดังภาษิตที่ว่า

ความสุขความเจริญทั้งมวล ย่อมเกิดขึ้นจากใจก่อนทั้งสิ้น

เมื่อเปลี่ยนแปลงใจให้ดีแล้ว สิ่งดี ๆ หลายอย่าง เช่น ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สิ่งดี ๆ ทั้งหลาย ย่อมเป็นผลพลอยได้ตามมาด้วย

ฉะนั้น ใจเป็นต้นเหตุของความสุขความเจริญทั้งมวล

ในชีวิตนี้ควรฝึกฝนใจ และให้เป็นสิ่งสําคัญที่สุดในชีวิต เพราะนอกจากเป็นแหล่งที่มาของบุญแล้ว ยังนํามงคลทั้งหลายมาสู่ตนด้วย

๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕

The post จิตที่ฝึกดีแล้ว ย่อมนําสุขมาให้ first appeared on วัดพระธรรมกาย.

             การปฏิบัติธรรมก็เช่นเดียวกันจริงๆ แล้วมันเรียบง่าย สบาย ๆเข้าถึงได้โดยไม่ยากทําใจให้อินโนเซนท์เหมือนเด็กๆ ง่ายๆเดี๋ยวก็เข้าถึงได้แล้วสิ่งที่เป็นความลับ เหลือเชื่อ เช่น เรื่องนรก สวรรค์ นิพพานก็จะถูกเปิดเผยออกมา สว่าง กระจ่าง เหมือนเราชักม่านแห่งความมืดในยามรัตติกาล ให้แสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์ ได้โคจรทําความสว่างแก่โลก มันก็ง่ายๆ แค่นั้นเอง

๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๒

The post คือ..ความเรียบง่ายภายใน first appeared on วัดพระธรรมกาย.

ต้องใช้ทุกอนุวินาที ฝึกฝนใจให้หยุดนิ่งให้ได้ หยุดแค่กะพริบตาเดียว ได้อานิสงส์ยิ่งใหญ่ไพศาลมากกว่าสร้างโบสถ์สร้างวิหารมากมายนัก เพราะว่าเป็นทางมรรคผลนิพพาน ทางหลุดทางพ้นจากกิเลสอาสวะ หยุดประเดี๋ยวเดียว ความสุขก็พรั่งพรูออกมา เพราะฉะนั้นหยุดกับนิ่งนี่แหละเป็นสิ่งสําคัญที่สุดในชีวิต

๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๕

The post ใจหยุดนิ่งได้อานิสงส์ไพศาล first appeared on วัดพระธรรมกาย.

ยกใจของเราให้สูง
ยิ่งยกใจให้สูงมากเท่าไร
ก็จะยิ่งมองเห็นอะไรได้กว้างขวางขึ้น
ความรู้สึกแบ่งเขา แบ่งเรา ก็จะหมดสิ้นไป

เพราะใจไม่ค่อยสูง
ถึงได้แบ่งเป็นนั่นพวกเรา…นั่นไม่ใช่พวกเรา

ก็เลยทําให้เกิด…
ความคิด เบียดเบียนกัน
คําพูด เบียดเบียนกัน
การกระทํา เบียดเบียนกัน
รบราฆ่าฟันกัน
เพราะฉะนั้น จําเป็นอย่างเร่งด่วน
ที่จะต้องยกใจให้สูงขึ้น

๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๗

The post ยกใจให้สูง first appeared on วัดพระธรรมกาย.

 สิ่งสําคัญในการปฏิบัติธรรม
คือ ความแข็งแรงและความปลอดกังวล
ทั้งสองอย่างเป็นหัวใจสําคัญ
ไม่เช่นนั้นพญามารเอาไปทําอย่างอื่นจนหมด
แรงจิตเดิมแท้ของเราจะใสสะอาด
แต่พญามารเอากิเลสเข้ามาสอด
บังคับให้เราไปสร้างกรรมอีก
ดังนั้นในช่วงที่ยังแข็งแรงอยู่
ต้องตั้งใจนั่งธรรมะ และสร้างบุญกันให้เต็มที่

The post ความแข็งแรงมีไว้สร้างความดี first appeared on วัดพระธรรมกาย.

คือ ใจที่ปลด ปล่อย วาง จากอารมณ์ต่าง ๆ ภายนอก จากความยินดียินร้าย ในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ต่าง ๆ เหล่านั้น ให้หันกลับมาหยุดนิ่งอยู่ภายใน

สิ่งต่าง ๆ เหล่านั้นไม่ใช่ของจริง ไม่ว่าจะเป็นคน เป็นสัตว์ เป็นสิ่งของ เป็นเพียงแค่เครื่องอาศัยชั่วคราวเท่านั้น ไม่ช้าก็จะแตกดับไป เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็เสื่อมสลายไป เนื่องจากไม่ใช่ของจริง มันจึงมีสภาพอย่างนั้น

พระองค์สอนให้เราได้รู้จักว่า เมื่อมันไม่ใช่ของจริง มันมีอาการเปลี่ยนแปลงอย่างนั้น จึงไม่ควรไปยึดมั่นถือมั่นว่า นั่นเป็นของเรา นั่นเป็นตัวเรา ถ้ายึดแล้วก็ไม่ได้อะไร พลอยแต่ทําให้เกิดความทุกข์ใจ

แต่สิ่งที่เป็นของจริงนั้น
อยู่ในกลางใจเรา
ในกลางของกลางตัวเรา…
ตรงที่ใจหยุดใจนิ่งนั่นแหละ

๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๑

The post ใจหยุด ใจนิ่ง..เข้าถึงบรมสุข first appeared on วัดพระธรรมกาย.

ใจแตกไปติดในเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย ตั้งแต่เราเติบโตเจริญวัยเรื่อยมากระทั่งถึงวันนี้ เราจึงไม่เคยพบความสุขที่แท้จริงสักที เพราะความสุขมีที่เดียว อยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ตรงนี้

ดังนั้น เราจึงต้องนําใจกลับมาสู่ที่ตั้งดั้งเดิม เป็นตําแหน่งที่ถูกต้องและดีงาม ที่จะทําให้เรามีความสุขมาก ๆ และสมหวังในชีวิต

๒๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓

The post ความสุขแท้จริง..อยู่ในตัว first appeared on วัดพระธรรมกาย.

แค่เราหลับตาเบาๆ ผ่อนคลายสบาย ไม่ต้องคิดเรื่องอะไรทั้งสิ้น ทําใจหยุดนิ่งที่กลางกายเท่านั้น เดี๋ยวเราก็จะเข้าถึงสิ่งที่มีอยู่ในตัวเช่นเดียวกับที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระอรหันต์ท่านได้เข้าถึง

เหลือแต่เพียงเราประกอบความเพียรให้สม่ำเสมอ อย่าให้มีสิ่งใดมาเป็นข้ออ้าง ข้อแม้ เงื่อนไข ไม่ว่าเราจะเจ็บป่วยไข้ จะง่วงนอน หรือมีภารกิจอันใดก็ตาม เศรษฐกิจจะขึ้นจะลง สิ่งแวดล้อมจะเป็นอย่างไร ไม่ใช่อุปสรรคในการที่เราจะปฏิบัติธรรมเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายในตัว

๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

The post เข้าถึงธรรม..ไม่ยาก first appeared on วัดพระธรรมกาย.